Ksiądz Stanisław Wójcik prapraprawnuk Walentego, wnuk Jakuba, a syn Władysława Wójcika, ze względu na zamiłowanie do historii, szperanie w dokumentach nie tylko  parafialnych, tłumaczenie starych tekstów łacińskich stał się niocenioną kopalnią różnych informacji. On także utrzymuje liczne kontakty z rozległą rodziną. Autorka będąc rodzoną siostrą księdza, mogła bez ograniczeń korzystać z zasobów jego wiedzy.
W dniu trzeciego maja 2003 roku przypadło 50 – lecie kapłaństwa ks. Stasia. Ten właśnie jubileusz stał się impulsem do zorganizowania spotkania – zjazdu rodzinnego. Nadspodziewanie przychylny odzew rodziny i udział w uroczystości ponad 200 bliskich osób potwierdziły słuszność przedsięwzięcia. Wtedy też dojrzał wcześniej kiełkujący pomysł spisania historii rodzinnej. Pomysł był daleki od ambicji monografii wielkich rodów z których wywodzili się sławni dygnitarze, uczeni czy artyści.
Autorce nasunęła się także nieodparta pokusa przedstawienia krótkiego rysu historycznego oraz przemian społeczno-gospodarczych jakie zachodziły na terenie parafii Chomranice. Opisy niektórych wydarzeń zaczerpnięto wprost z dokumentów dotyczących tej miejscowości, inne zaś fakty trzeba żmudnie rekonstruować posługując się analogiami z sąsiednich parafii Męcina i Limanowa. Sprawy ziemiańskie i kościelne omówiono dlatego, że dwór i kościół były czynnikami kształtującymi rozwój kultury, obyczajów i przemian społeczno-gospodarczych. Pokrótce opisano też powstawanie przemysłu naftowego w Klęczanach, budowę kolei żelaznej i rozbudowę kamieniołomu. Nie sposób także pominąć rolę szkoły i dostępu do edukacji.

 

 

A. Dokumenty źródłowe i opracowania.

Wbrew wcześniejszym obawom udało się zgromadzić sporą ilość pism urzędowych, głównie dotyczących kupna ziemi i lasu, a także spadków, darowizn i aktów dziedzictwa. Najstarsze pochodzą z końca XIX w. Najliczniejsze zbiory zachowały się w rodzinie Sołtysów, Hilów i Kądziołków na Kleniu, część także u Wójcików na Koseckówce. Niektóre dokumenty są w bardzo dobrym stanie, inne zaś zniszczone przez co mało czytelne. Ponadto język urzędowy końca XIX i początku XX wieku znacznie odbiega od dzisiejszych form. Zachowały się także trzy legitymacje z pierwszej połowy XX w wydane przez parafię Chomranice a świadczące o przynależności naszych przodków do organizacji kościelnych. Niestety zaginęły dokumenty i książki, które pamiętam z dzieciństwa np. niemieckie kennkarty, bajki - Kubala, modlitewniki rodziców, babci itp.

Podstawowe źródła do sporządzenia drzewa genealogicznego opracowanego przez mego syna Macieja Münnicha dra historii, to księgi metrykalne z parafii Chomranice znajdujące się w Archiwum Diecezjalnym w Tarnowie i olbrzymi materiał zebrany przez siostrzenice Dudzikówny. Dokumenty z parafii Męcina otrzymaliśmy za pośrednictwem pani Michaliny Gawlik – nauczycielki pasjonującej się kolekcjonowaniem oraz badaniem pamiątek i dokumentów regionu. Są to metryki urodzenia i ślubu a ponadto szereg dokumentów /kopii/ dotyczących właścicieli Męciny: Krzeszów, Gostkowskich i Maszewskich. Dokumenty w archiwach parafialnych: Chomranic Męciny, Pisarzowej, Tęgoborzy odszukał i przetłumaczył z łaciny brat ks. Stanisław. Bogaty materiał źródłowy dotyczący szkoły w Chomranicach udostępniła pani dyrektor mgr Stanisława Połomska.  Informacji dostarczyły także epitafia nagrobne z kościoła i cmentarza w Chomranicach.

Ze źródeł publikowanych wykorzystano: Kodeks Dyplomatyczny Małopolski tom I, II, IV, Kraków 1887; Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i Innych Krajów Słowiańskich tom I – VI, 1880

Jeśli idzie o opracowania, to korzystałam z publikacji Szczęsnego Morawskiego „Sądecczyzna za Jagiellonów z miasty spiskimi i księstwem Oświęcimskim” tom II, Kraków 1865; ks. Bolesława Kumora – „Archidiakonat Sądecki”; „Dwory i dworki na Limanowszczyźnie” Jana Sitowskiego, z „Roczników Sądeckich” oraz z materiałów własnych i pisanej przed laty, a niepublikowanej mojej pracy magisterskiej „Zwyczaje świąteczne na wsi sądeckiej ... na przykładzie parafii Chomranice”.Przydatne były również publikacje regionalne, na przykład praca zbiorowa „W Gminie Chełmiec” Krosno 2003

Mapy dotyczące położenia gospodarstw naszych przodków na Kleniu otrzymaliśmy w Limanowej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno Kartograficznej. Bogata dokumentacja fotograficzna pochodzi od rodziny. Część informacji dotyczącej dworu na Krasnem oraz wsi Krasne Potockie udostępnił wieloletni sołtys, zbieracz pamiątek, współautor Kroniki Krasnego pan Stanisław Wójs.
Wiadomości dotyczące rodziny współcześnie, które zebrałam u przedstawicieli poszczególnych gałęzi rodu pochodzą z ustnych przekazów. Otrzymałam też kilka cennych pisemnych notatek.

 

Książka Wrota Czasu autorstwa Zofii z Wójcików Munnichowej do nabycia tel.601808874